|
Tom
Barman over Roses She said don't look my way what can I possibly say Uit 'Roses' (In a bar, under the sea, 1996) Eigenlijk vind ik mijn relaties helemaal niet interessant genoeg om er iets over te vertellen. Daarom kies ik meestal één welbepaald thema uit. Op 'Serpentine' is dat ontrouw, en hoe moeilijk het wel is om een vaste partner te hebben. 'Roses' gaat over de perfecte verleidingstechniek. Ik heb ooit eens iets kortstondigs gehad met een Duits meisje. Nog geen jaar later traden we op in de streek waar zij woonde. En ze trachtte me wederom te verleiden. Vreemd genoeg deed ze alsof ze mij niet meer kende. Ik dacht dat ze mij in de maling wilde nemen, want de overeenkomst was gewoon te treffend om toevallig te zijn. Ze bleef halsstarrig volhouden dat ze mij niet kende. En op een gegeven moment verzeilde ik in hetzelfde verleidingsspel: zij probeerde mij te versieren en ik haar. Later begon ik daarover na te denken. Dat zou immers de ideale relatie kunnen zijn: iemand vergeten zodat je hem of haar later opnieuw kan versieren. Voorts gaat 'Roses' over het ogenblik wanneer je met je lief in bed ligt en tekeningetjes maakt op haar rug. En dat ze dan moet raden wat je getekend hebt.Tom Barman
|